Προδοσία με τζούρα από έρωτα
Κοίτα με.. μπορώ είπε και ενώ έφευγε
συνέθλιβε την καρδιά μου με τα δυο του χέρια
Δεν υπήρχε αγάπη μέσα του, μονάχα μίσος σκέφτηκα
και έφυγα για πάντα…
΄Εκλεισα τα μάτια μου και τον ονειρέυτηκα
όπως εγώ όπως ακριβώς τον είχα φανταστεί
μόνο που μια ουλή γοητείας σημάδευε το προσωπό του
όχι δεν με αγαπησε ποτε!
Με κοίταζε κατάματα καθώς έμπηγε το μαχαιρί στην καρδιά μου..
λες και ευφραινόταν που η αγάπη μου για εκεινον ξεχείλιζε απο αίμα και πόνο..
Τι σαδισμός είν΄αυτός είπα μέσα μου, ενώ έπεφτα νέκρη από τον πόνο..
Προδοσία και φωτιά έκαψαν την ψυχή μου
μα ο δρόμος της ζωής χάραξε δικιάς της μοίρα
και στόλισε με λέλουδα γέφυρες, δρόμους, γιορτές και πανηγύρια
και ο Θεός όπως τα΄φερε, ξανάρθε το χαμόγελο και έγειανε την πληγή μου.
Πηγή εικόνας: Pinterest
Θύελλα ειναι ο έρωτας, κεραυνός, φως και φουρτούνα
οσο και αν πάλεψα τόσο λύγισα
όσο αγαπησα τοσο προδόθηκα
όσο πίστεψα τόσο γελάστηκα
είπα, ενώ τα ραπίσματα στην καρδιά μου μάτωναν και στάζανε αίμα
Ποιήματα: Μαρία Στέλλα Τσάτση
