Όταν η αθωότητα παλεύει να επιπλεύσει
Η αθωότητα που κάποτε θεωρούσαμε αυτονόητη μοιάζει σήμερα εύθραυστη.Εγκληματικοτητα ανηλίκων , σχολική και διαδικτυακή βία, περιθωριοποίηση, παιδιά που μαθαίνουν πολύ νωρίς να αμύνονται ,να επιτίθενται ,να επιβιώνουν.
Μοιάζει σαν το παιδί που παλεύει με το κύμα , να μην αναμετριεται μόνο με τη φύση , αλλά με ένα σύστημα που του ζητά να μεγαλώσει βίαια και γρήγορα. Το νερό γίνεται σύμβολο όλων όσων των κατακλύζουν : τοξικές επιρροές , φόβος , πίεση , κοινωνική ανισότητα , έλλειψη στηρίξεων. Και η θάλασσα -αρχέγονο σύμβολο ελευθερίας – μοιάζει πια περισσότερο με καθρέφτη των κινδύνων που τα παιδιά μας αντιμετωπίζουν .
Κι όμως μέσα σε αυτή τη σκληρότητα η φωτογραφία κρύβει κάτι ακόμα : την επιθυμία των παιδιών να αντέξουν.Να συνεχίσουν να παλεύουν , να παίζουν , να διεκδικούν χώρο.
Γιατί τα παιδιά αξίζει να παλεύουν με τα κύματα , όχι με τη ζωή .- Φωτογραφία & κείμενο : look_at_mary_christodoulou
