Ο θυμός που δεν εκφράζεται — πού πηγαίνει;

Από μικροί μαθαίνουμε να «μη θυμώνουμε».
Να είμαστε καλοί, ήρεμοι, ευγενικοί.
Κι έτσι ο θυμός δεν εξαφανίζεται — απλώς σωπαίνει.

Όμως τα συναισθήματα που δεν εκφράζονται, δεν χάνονται.
Αποθηκεύονται.

Όταν ο θυμός γίνεται σώμα

Ο καταπιεσμένος θυμός συχνά μεταφράζεται σε σωματικά συμπτώματα:
πονοκέφαλοι, ένταση, κόπωση, στομαχικές ενοχλήσεις.
Το σώμα μιλά όταν το στόμα σωπαίνει.

Όταν ο θυμός γίνεται απόσταση

Δεν φωνάζουμε, αλλά απομακρυνόμαστε.
Κλείνουμε, παγώνουμε, αποσύρουμε το ενδιαφέρον μας.
Η σχέση δεν σπάει από έναν καβγά — σπάει από τη σιωπή.

Όταν ο θυμός βγαίνει αλλού

Ο θυμός που δεν εκφράζεται εκεί που γεννήθηκε, συχνά ξεσπά σε λάθος ανθρώπους:
στα παιδιά, στον σύντροφο, στον εαυτό μας.
Όχι γιατί θέλουμε, αλλά γιατί δεν αντέχουμε άλλο να τον κρατάμε μέσα μας.

Γιατί φοβόμαστε τον θυμό

Πολλοί από εμάς συνδέουμε τον θυμό με απόρριψη, σύγκρουση ή εγκατάλειψη.
Μάθαμε ότι αν θυμώσουμε, «δεν θα μας αγαπούν».
Κι έτσι επιλέγουμε τη σιωπή αντί της αλήθειας.

Ο θυμός ως μήνυμα, όχι ως εχθρός

Ο θυμός δεν είναι κακό συναίσθημα.
Είναι ένδειξη ότι κάτι μας ξεπέρασε, μας πλήγωσε, μας παραβίασε.
Όταν τον ακούμε εγκαίρως, δεν χρειάζεται να ουρλιάξει.

Γιατί ο θυμός που εκφράζεται συνειδητά, δεν καταστρέφει σχέσεις.
Τις καθαρίζει.

Δείτε όλη την εκπομπή παρέα με τη Φένια και τη Φέια Δούκογλου ΕΔΩ